6 - همو از ابوالقاسم عبداللَّه‌بن عبدالرحمان صالحى از آل اسماعيل‌بن صالح كه در بين فاميلش از مقام بالايى برخوردار بود و بر ايشان حق بزرگى و سرورى داشت نقل كرده ، مىگويد : ابوهاشم جعفرى نزد مولايمان ابوالحسن علي بن محمّد شكوه كرد موقعى كه از محضر ايشان به بغداد مىرود ، چقدر مشتاق ديدار ايشان است ! و عرض كرد : آقاى من ! من جز اين يابو با ناتوانيش مركب سوارى ديگرى ندارم ، برايم دعا كنيد ! امام عليه السلام فرمود : « ابوهاشم ! خدا تو و اين يابوى تو را قوّت دهد ! » راوى مىگويد : ابوهاشم پس از آن ، چنان بود كه نماز صبح را در بغداد مىخواند و سوار بر همان يابو حركت مىكرد ، ظهر همان روز به پادگان سرّمن رأى مىرسيد و همان روز هر وقت مىخواست با همان يابو به بغداد برمىگشت ، و اين از جمله دلايلى بود كه مشاهده شد . « 1 » 7 - ابن شهرآشوب نقل كرده است كه متوكّل به ابن سكيّت گفت : از ابن الرّضا ( امام هادى ) عليهما السلام در حضور من چند مسأله مشكل بپرس ! ابن سكّيت پرسيد و گفت : چرا خداوند موسى را با عصا مبعوث كرد و عيسى را با معجزهء شفا دادن گنگ و پيس و زنده كردن مردگان ؛ ولى محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را با قرآن و شمشير ؟ ابوالحسن عليه السلام فرمود : « خداوند موسى عليه السلام را با عصا و يدبيضاء در زمانى مبعوث كرد كه مردم بيشتر به سحر و جادو رو آورده بودند ، پس موسى عليه السلام از همان نوع چيزى را آورد كه سحر آنها را مغلوب و آنان را سرگردان كرد و حجت را بر ايشان تمام كرد . و عيسى عليه السلام را با شفا دادن گنگ و پيس و زنده كردن

--> ( 1 ) - اعلام الورى : ص 344 .